Ventilatie in liften veroorzaakt turbulentie

Vanmorgen zag ik dat er gisteren 23 september 2020 in de media aandacht is geweest voor een onderzoek door de UVA inzake ventilatie in liften. Er is een persbericht uitgegaan vanuit de UVA op 23 september over een onderzoek en dat er is gepubliceerd over ziekenhuis liften op het platform van Indoor Air op 23 september. Op dezelfde dag gisteren was er ook direct een uitzending van EenVandaag waarin een interview bij een liftproducent werd gedaan. Dat ging over het feit dat die producent een speciale ventilator met ionisator heeft ‘ontwikkeld’. De kosten om zo’n ventilator toe te passen zijn tussen de € 5.000,- en € 7.000,- per lift.

Via meerdere kanten kregen we bij ons bureau de vragen wat onze klanten, lifteigenaren met deze informatie moeten doen. We worden vaker gevraagd om over beleidsmatige keuzes te adviseren. Dit is iets waar ik me al sinds het bestaan van het bureau Péron Liftadvies mee bezig houdt. Hoe kan je als lifteigenaar nu weten wat je moet doen als branches van alles aan angstaanjagende informatie de wereld in sturen? Al dan niet gestuurd of beïnvloed door de media of wetgeving.

In eerste instantie begint het bij mij met boerenverstand aan te zetten, in de helikopter te stappen en te kijken waar alle informatie vandaan komt. De gelijktijdigheid van de informatie die op één dag samenkomt kan opmerkelijk worden genoemd. Dat geeft me te denken.

Een van de andere eerste gedachte die bij mij boven komt is dat de gedrevenheid van de grote multinationals die er de laatste tijd zo mee bezig zijn, groot is. De Big Five zoals die door EenVandaag worden genoemd in het online artikel over de uitzending, zouden de aanwezige 100.000 liften in Nederland onderhouden. Dit is niet juist. Zij doen dit hooguit voor zo’n tachtig procent en waarschijnlijk nog wel minder. Ik heb de harde cijfers hierover niet paraat. De rest wordt door een heel aantal andere goede en ook enkele iets minder goede onderhoudsbedrijven onderhouden. En van die 100.000 liften zijn een deel voorzien van ventilatoren die al voor luchtverversing in de cabine zorgen. Het onderzoek van de UVA richtte zich op liften in ziekenhuizen. In het gepubliceerde onderzoek op het Engelstalige platform ISIAQ, the International Society of Indoor Air Quality and Climate wordt dat iets duidelijker. Het gaat over de norm hoe vaak de luchtinhoud van een ziekenhuislift ververst zou moeten worden omdat dit gerelateerd wordt aan andere ruimten in ziekenhuizen. Ook het toepassen van filters in die ventilatoren zijn daar wellicht van groter belang dan in woongebouwen.

Het onderzoek van UVA

Bij het lezen van het persbericht van het onderzoek, dat bij slechts enkele liften heeft plaatsgevonden, rijzen direct talloze vragen. Er wordt in beperkte mate omschreven hoe men het onderzoek heeft gedaan. De uitzending in EenVandaag gaf daarbij nog meer te denken. Dat een natuurkundige adviseert over gezondheidsmaatregelen die dan eigenlijk in alle liften zouden moeten worden doorgevoerd is bijzonder. Dit is mij te kort door de bocht. Het roept voor mij veel vragen op. Die ik wel durf te benoemen zonder bang te zijn dat ik kant kies of polariseer wat de laatste tijd nogal normaal schijnt te zijn. Dat je ergens voor of tegen moet zijn. Ik wil niet zomaar ergens voor of tegen zijn. Ik kies graag mijn eigen weg. Op alle onderstaande vragen zou ik graag een antwoord hebben geformuleerd om een goed advies te kunnen geven aan onze klanten. Dat zal niet lukken maar ik zal toch een advies ‘moeten’ geven. Dat staat onderaan. Het is tot stand gekomen door eerste deze vragen te stellen:

Simulatie test

  • Zijn de omstandigheden als met normaal gebruik gesimuleerd of is er in de gebruikspraktijk getest met in- en uitstappende gebruikers?
  • Zijn de liften in de test in het betreffende gebouw, een ziekenhuis wel relevant voor die 100.000 liften?
  • Hoe zijn de klimatologische omstandigheden die in de ruimten voor de liften en de ventilatiesystemen in de liftschachten uitgevoerd?
  • Zijn er gangen voor de lift die niet zijn verbonden met de open buitenlucht?
  • Of zijn er voorportalen van de lift via open verbindingen van de verdiepingen ontsloten zoals in vele woongebouwen van meer dan 25 jaar oud?

Mechanische ventilatie in liften

  • Is er naast de ventilatieopeningen van de mechanische ventilator ook een goede luchtaanvoer of – afvoer in de cabines?
  • Zijn er aanvoer- en afvoergaten in die cabine boven of onderin gesitueerd?
  • Zijn er per abuis met een vervanging van een liftinterieur ventilatiegaten dichtgemaakt zodat er geen luchtstroming ontstaat zodra de lift in de beweging is gekomen?
  • Moet een ventilator nu blazen of zuigen?
  • Is de ventilator dan juist bedoeld voor als de lift stil staat met gesloten deuren?
  • Hoeveel luchtverplaatsing vindt er plaats in de liftcabine zodra de deuren open gaan en er mensen in of uitstappen?

UVA adviseert over gezondheid

  • Is het advies dat de UVA dan geeft überhaupt wel van toepassing voor alle liften in Nederland?
  • Of is het advies dat de UVA doet alleen voor het onderzoek gerelateerde liften van toepassing?
  • Waarom kiest het RIVM er voor om hierover geen advies uit te brengen?
  • Zijn de hoeveelheid partikels in de gesimuleerde hoest aerosolen van dusdanige hoeveelheid dat er een aanmerkelijke kans op een besmetting tot gevolg kan hebben, alsof het een echt hoestende persoon is?
  • Is er vastgesteld dat als iemand die hoest het daadwerkelijke Covid-19 virus uitademt en het overdraagbaar is en iemand anders daarmee daadwerkelijk kan besmetten?
  • Hoeveel mensen hoesten er normaliter na de zomer en hebben een gewone verkoudheidsvirus waarvan men bang is dat het toch Covid19 kan zijn?
  • Hoeveel mensen zijn er daadwerkelijk besmettelijk op basis van een medische test? En dan niet een oorzakelijk vermoeden?

Geschikte mondkapjes dragen in de lift is misschien ook wel discutabel. Dat advies is niet van het RIVM of overheid dus de waarde daarvan zie ik nog niet als relevant.

Kortom het is een onderzoek dat naar mijn idee zeker niet voor iedere situatie voor lifteigenaren van dusdanige waarde kan worden beschouwd. Het is daarom niet logisch dat je dan maar klakkeloos gaat investeren in speciale nieuwe extra ventilatiesystemen. Het zou wel een mooie omzetgenerator zijn als iedere lifteigenaar een ventilator van  € 5.000,- tot € 7.000,- zou willen hebben. Toch? Reken even mee, € 5.000,- per lift en aangenomen dat eigenaren die interesse krijgen van hooguit 50.000 liften overgaan tot aanschaf is € 250 miljoen. En dan heb ik het nu alleen maar over Nederland. Dat zou nog eens een mooie impuls zijn voor de economie van de liftindustrie. Een deel van de industrie heeft die omzet nu misschien nodig maar een groot deel zit er niet op te wachten. Vele bedrijven hebben nu al een lange levertijd voor het uitvoeren van reparaties en renovaties. Dat houdt in dat als het al zinvol zou zijn en men zou willen investeren er al gauw een levertijd ontstaat van zo’n 16 tot 20 weken? Dan weet ik nog niet eens of die ventilatoren überhaupt wel met dergelijke aantallen leverbaar zijn. Dan is het februari 2021 en dan zijn we met die maatregel mogelijk al sowieso te laat. Daar hebben we op de korte termijn dus eigenlijk al niets aan.

Waarom dan nu zo’n drukte maken om extra ventilatie in de liften aan te brengen? Nu niet doen zou ik zeggen. Volg boerenverstand en RIVM richtlijnen. In treinen en ander OV voorzieningen zijn mondkapjes aangeraden cq. verplicht. Als je ervan uit zou kunnen gaan dat het gebruik daadwerkelijk invloed zou hebben op de overdraagbaarheid van het Covid-19 virus, dan zouden mensen zelf kunnen overwegen om mondkapjes te dragen in de lift.

Wellicht kunnen ze het onderzoek bij de UVA nog eens overdoen en dan dit met het gebruik van mondkapjes testen of iemand wel of niet die partikels via aerosolen binnenkrijgt. Dat zou voor de korte termijn interessant zijn.

Verder is mijn advies om gezond te blijven denken en niet direct bij het eerste beste publicatie van een onderzoek direct maatregelen in de vorm van investeringen te doen. We willen als individu graag een pilletje of een prikje ergens voor in de hoop dat je dan niet ziek wordt. Dat lijkt met alle andere materialistische dingen ook. Als we ergens een apparaatje op de lift zetten dan komt daar zoveel verbetering van dat de wereld er gezonder van wordt. Dat zou mooi zijn. Toch? Ik ben niet zo van die pleisterplakkerij. Ik hou van innovatie en verbeteringen die daadwerkelijk bijdragen aan verbeteringen. Vele innovaties blijken momenteel te worden verkocht met claims van resultaten die niet haalbaar zijn. Onjuiste argumenten gebruiken om mensen zover te krijgen dat men het maar koopt voor het goede gevoel zonder dat het resultaat gehaald gaat worden noem ik misleiden. Als we het massaal doen of accepteren noem ik dat MVO. Maatschappelijk Verantwoord Oplichten. Ken je mijn boek: MVO – Maatschappelijk Verantwoord Opgelicht? De boodschap daarin past goed in de huidige tijd.

Overwegingen om over te nemen:

  • Een goede ventilatie in het gebouw is altijd gezonder, dat wil zeggen met name in nieuwe energiezuinige gebouwen misschien vaker de trap gebruiken dan de lift in de huidige tijd.
  • Als een lift parkeert omdat er nergens een oproep is een ‘deur open’ tijd iets langer programmeren dan gebruikelijk.
  • Een grote ventilator op een verdieping zetten die bij het openen van een liftdeur direct de lucht in de lift vervangt en gebruikers wijzen op eigen verantwoordelijkheid.
  • Geen deuren blokkeren om de deuren open te houden.
    • Vanuit liften normen en Bouwbesluit eisen is het parkeren met deuren open al niet toegestaan. Brandwerendheid van deuren die onderdeel vormen van veilige compartimentering met vluchtwegen en dergelijke vormen een groter risico.
    • Bij hydraulische liften is parkeren met open deuren per definitie niet toegestaan. De lift kan vrij makkelijk langzaam wegzakken en als er tegelijkertijd een storing ontstaat pompt het systeem niet automatisch meer bij. Dit geeft grotere kans op ernstige ongevallen.
    • Normtechnisch zou het mogen met oude liften van ongeveer voor 1992. Echter wanneer die liften, en dat zijn er heel veel, inmiddels zijn uitgerust met een traploze snelheidsgeregelde motor kleven daar ook de nodige risico’s aan.

Resume, een heel lang verhaal over wat nu te doen met die ophef veroorzakende media-aandacht van partijen?

  1. Navragen of de deur open tijd bij parkeren eenvoudig bij de eerstvolgende onderhoudsbeurt langer ingesteld kan worden met de software van de lift.
  2. Gebruikers attent maken dat wanneer men in de lift stapt en men overtuigd is dat een mondkapje dragen effectief zou zijn ter voorkoming van besmetting dat men deze draagt bij het gebruik van de lift.
  3. Gebruikers attent maken dat als men verkouden is en een vermoeden heeft vanwege positieve PCR test besmettelijk te zijn dan gelieve de trap te gebruiken.

Dit moest me toch van het hart. Ook omdat er in liftenland geen goed ander onafhankelijk platform van informatie is voel ik me zo nu en dan genoodzaakt om mijn visie hier te schrijven. Bij deze.

Nog vragen? Over iets anders? Bel direct 0252-225455 of stuur een e-mail naar info@peron.nl

Met vriendelijke groet.

Péron van Stralen

Remcontrole op oudere liften wel of niet? Geen issue! Doen!

Klaarblijkelijk is het heel actueel. De vraagstukken rond de opmerkingen op liftkeuringsrapporten over remcontrole.

Remcontrolecontacten op liften met een vertragingskast als aandrijving met een frequentieregelaar op de motor zijn essentieel. Dit is gebleken bij een incident waar ik verder geen hele uitgebreide toelichting op kan geven. Zie verder voor wat toelichting.

Enige tijd geleden was er aanleiding om te controleren of een lift onbedoeld zou weg kunnen rijden van de verdieping. Daar was een omstreden methode voor bedacht door de NL-conformiteitsbeoordelingsinstanties en onderhoudsbedrijven. Dit is puur voor de veiligheid van de gebruikers. Het is denkbaar dat wanneer een rem van de aandrijving die niet meer als functie wordt gecontroleerd bij iedere stop zoals het functioneerde toen er nog geen frequentieregeling op de aandrijving zat, de lift aan de haal kan gaan.

De consequenties van verschillende opvolgende onjuiste handelingen van de controlemethodiek die gelukkig is afgeschaft heb ik gezien. Gelukkig is het bij het eerder genoemde incident goed afgelopen echter had het daar tot de consequentie kunnen leiden dat er een ernstig ongeval met dodelijke afloop had kunnen plaatsvinden. Het hing aan een zijden draadje. De lift heb ik direct stilgezet toen ik de ontstane situatie ontdekte. Het probleem had heel simpel kunnen worden voorkomen door de remcontacten die wel op de aandrijving zaten, waren aangesloten aan de besturing die daar de voorzieningen voor heeft. Er zat alleen geen draadje tussen de motor en de besturing. De keurende partij, de NL-conformiteitsbeoordelingsinstantie kon dat niet eisen omdat er geen wetgeving dan wel norm is waar dat in is geëist. Ofwel de lift kan niet worden afgekeurd op dat punt. Bijzonder zou je denken? Er zijn vele uitzonderingen die niet logisch zijn.

Dan het verhelpen van dit probleem is in de meeste gevallen veel eenvoudiger dan het vaak wordt voorgespiegeld. Soms gaat het over een paar honderd euro soms is er helemaal geen maatregel nodig. Het komt voor dat er een opmerking op het keuringsrapport er onterecht op staat omdat dan zowel de monteur als de keurende inspecteur niet op de hoogte zijn hoe controles in bepaalde systemen zijn gewaarborgd. Dit is een fenomeen dat we in de loop van de komende jaren nog vaak gaan meemaken.

Het ontwerp van software en dan modificeren van liften zal een grotere uitdaging worden om correct om te bouwen. Oorspronkelijke fabrikanten zullen in de meeste gevallen lang niet alles prijsgeven hoe zaken zijn ontworpen om te voorkomen dat ‘anderen’ aan ‘hun’ lift kunnen sleutelen. “Wie zijn lift is het eigenlijk?”, hoor ik bijna door het scherm roepen. Ja dat begreep ik ook nooit, die gedachten. Het voordeel dat monteurs bijvoorbeeld wel eens zeggen: “dat zijn mijn liften” is er een waarbij er betrokkenheid is om het werk en de lift goed te laten functioneren voor de klant. Daar heb ik minder moeite mee. De andere is die vanuit het management van de fabrikant die nastreeft om de klanten afhankelijk te maken voor de levensduur van de lift. Dan kan je de prijs dicteren van onderdelen en voorkomen dat klanten naar een ander gaan. Gedwongen winkelnering heet dat. In de Europese en Nederlandse wetgeving is daar iets over bepaald. Dit mag niet. Toch gebeurt het nog steeds. Al decennia lang. MVO.

Remcontrole contacten aanbrengen? Ja, altijd doen. Hier gaf ik al een korte lezing aan alle adviseurs en keurende instellingen over in 2019 naar aanleiding van genoemde incident. Soms is het misschien veel verstandiger veel verder te kijken en de lift verder te modificeren. Doorvragen bij een offerte van meer de 500 euro altijd doen. Uit laten leggen wat er precies moet gebeuren en vragen om het te laten zien, met foto’s of op locatie door de degene die dat aanbiedt. Zit er wel een opwaartse vang op die lift waar een frequentieregelaar op een bestaande tractielift is toegepast? Zo niet dan overwegen om dit ook gepland toe te gaan passen. Is geen verplichting maar als ik goed wil blijven slapen en ik weet dat de investering enigszins beperkt is dan verantwoording nemen in plaats van wachten op een incident.

MVI – Maatschappelijk Verantwoord Inkoop anno 2015

Priority or not to be?!

Verhalen met een boodschap delen

Eindelijk heb ik weer eens een goede gelegenheid gevonden om een bericht te schrijven over opmerkelijk gebeurtenissen vorig jaar.  En ook dit jaar. Ik wilde dit al eerder delen aan de buitenwereld. Doch is het nooit eerder op mijn prioriteitenlijst gekomen.

Wellicht is dat herkenbaar dat je iets meemaakt en je zegt dat je dat hoognodig eens moet delen met de buitenwereld. Ik schreef al eerder in mijn boek MVO – Maatschappelijk Verantwoord Opgelicht. (Kun je overigens HIER GRATIS (tot mijn verjaardag 27 maart)  downloaden. Dat is nu mijn cadeau vooraf aan jou. Wel het verzoek om het helemaal te lezen tot het einde. Het kan zijn dat je zelfs dan nog niet de meer dan 5 achterliggende boodschappen hebt ontdekt. Als je er twee gevonden hebt dan is dat la een hele prestatie.

 

Dan hier mijn verhaal wat ik opmerkelijke belevingen vond en nog steeds vind:

Afgelopen zomer werd ik gebeld.  Op een vrijdagavond ben ik druk aan het werk en moest werkzaamheden af maken. Ik was hoog productief laserfocused bezig. De telelefoon gaat, de vaste lijn. Ik zit namelijk in mijn kantoor in de tuin te werken. Om 21:15 uur wordt er gebeld. Normaal neem ik de telefoon niet op want daar hebben we anderen voor overdag. En bij nood dan zijn wij voor onze klanten mobiel bereikbaar. Het was een directeur van een grotere Woningcorporatie met de vraag of ik of wij direct konden komen. Ze kenden ons alleen nog van horen zeggen en mijn boek MVO dat bij iemand op het bureau lag. Ze hadden een adviesbureau al jaren over de vloer, waarmee nu een basis van wantrouwen was ontstaan. In de praktijk kwam het er op neer dat er een renovatieproject bezig was aan een flat (14 hoog) met twee liften. De liften zouden één voor één worden gerenoveerd. Eén week werk zou genoeg zijn. De praktijk bleek anders. De volgende dag ben ik er gaan kijken en daar trof ik het management van de corporatie aan totaal in paniek. Meerdere nachten niet geslapen en  stijf van de stress. Ik heb daar een halve zaterdag aan besteed ter plaatse om 80 % van de tijd met stressmanagement bezig te zijn geweest en verder de praktijk te toetsen waar het nu in het proces is misgegaan.

Ik constateerde dat de werkzaamheden die werden uitgevoerd niet geheel relevant waren voor de problemen die er in de afgelopen periode had plaatsgevonden. Meerdere momenten tijdens de periode dat er één lift stil stond en de ander veel intensiever gebruikt werd, stonden de liften allebei stil. Waardoor de bewoners, 65+ hun huis niet meer in of uit konden. Om zonder teveel in de details te treden, bleek dat de adviserende en ‘begeleidende’ adviseur allerhande extra diensten leverde (en daaraan extra verdient)  daarmee duidelijk de focus had om de werkzaamheden aan de liften maar te spreiden over meerdere jaren. Dat was zo door de adviseur geadviseerd. Dan is de overlast korter voor de bewoners was het motto. De adviseur levert in dit geval via een andere eigen BV een tijdelijke voorziening om de bewoners in nood uit de brand te helpen. Dat dit voor 14 hoog een uur duurt voordat je boven of naar beneden bent is dan ogenschijnlijk niet belangrijk. Dit werd uiteraard ook door de beperkte middelen van de woningcorporatie uiteindelijk op advies zo gekozen. De renovatie echter loste de werkelijke problemen die er waren niet op. Daartoe was het onderhoudsbedrijf echter na lang zoeken door een deskundige medewerker die pas relatief laat op het project verscheen er achter gekomen dat de renovatie niet de oplossing was voor de problemen.

 

Snoepen van twee walletjes

Er waren bij de voorgestelde renovatie werkzaamheden veel belangrijkere zaken totaal over het hoofd gezien door de adviserende partij die daar een dwingende rol in had gehad. Maar klaarblijkelijk niet met de praktijk was verbonden wat er dan precies zou moeten gebeuren. Kortom men had de woningcorporatie niet geadviseerd om het beste voor de gebruikers, de klanten van de woningcorporatie, te organiseren. Maar wel om hun eigen zakken te kunnen vullen zonder dat de problemen daadwerkelijk tijdig werden verholpen. Uiteraard zaten er meer kanten aan het verhaal. Dat er met minder dan de helft minder financiële middelen onderhoud aan installaties moest worden verricht. Dat maakt het natuurlijk niet eenvoudiger.

 

Uiteindelijk heb ik met mijn team een overzicht gecreëerd waaruit bleek dat de managers het beste binnen hun vermogen hadden gedaan om het goed te doen met de omstandigheden. De verhoudingen tussen de belangen van de adviseur bleek hier niet zo zuiver te zijn. Of met andere woorden voor mijn normen van ethiek van in- en verkoop niet verantwoord. Het zijn keuzes van bedrijven en organisaties die in-en verkopen of zij dit ruggengraatzaam willen doen.

Het bovengenoemde verhaal geeft eveneens weer dat wanneer er naar verdienmodellen wordt gekeken op meerdere vlakken er heel grote verschillen kunnen zijn bij het uitbrengen van een advies. Van de invloeden op en van het juiste onafhankelijke advies zijn wij met het team van Péron Liftadvies bewust en laten we niet vertroebelen met allerlei vormen van nevendiensten als meerwerk om maar met een lage prijs ‘binnen te komen’.  Bij ons ligt de focus op de totale uitgaven voor het gehele onderhoud aan liften en dit geeft vaak een ander plaatje dan in 90% van de gevallen wordt voorgespiegeld door en liftbedrijven én adviesbureaus die het verwerven van extra omzet een hogere prioriteit geven dan een lange termijn relatie opbouwen en onderhouden. We weten dat er bureaus zijn in Nederland die zelfs ‘kick-backs’ krijgen van liftbedrijven als zij werk ‘aanreiken’. Dit is het fenomeen wat zo aantrekkelijk ‘blijkt’ voor vele adviesbureaus. Liftbedrijven worden hier zelfs mee geconfronteerd om zo mee te mogen doen met aanbestedingen. Zolang de klant het niet weet is er toch niets mis mee? Toch?

 

ACM – Autoriteit Consument en Markt

Afgelopen zomer zat ik  vlak na mijn vakantie op uitnodiging van het overheidsorgaan ACM (Autoriteit Consument en Markt), voorheen onder meer de NMA (Nederlandse Mededinging Autoriteit) in gesprek over hoe het zit met de onafhankelijkheid van adviesbureaus in de liftenwereld en in algemene zin. Of ik praktijkgevallen kende. En of ik een oplossing wist. Paar weken later: ACM organiseert informatiebijeenkomst aanbestedingen voor inkopers

De aanleiding is het boek MVO dat ik uitbracht en waarvan zij een exemplaar hebben net als dat in de Tweede Kamer bibliotheek aanwezig is en meerder Kamerleden bereikt heeft ten tijden van de onderzoeken over de onafhankelijkheid van de keurende instellingen. Want daar kan ik ook nog wel weer het boekje over open doen.  Er is zoals in de media afgelopen najaar gecommuniceerd dat er nogal wat mis is in de wereld van aanbestedingen in Nederland. Dit gaat van klein tot heel groot. Ik weet overigens dat dit fenomeen geen landsgrenzen kent en geen branchegrenzen. Ik heb ook aangegeven dat het essentieel is voor een aanbestedende dienst om te weten wat het verdienmodel is van de adviseur die inkoopmanagement en aanbestedingen begeleid. Men was een en al oor. Naar mijn beleving heeft het helemaal geen zin om er een wetgeving voor te maken. Als je oplet en je verdiept in de advieswereld dan wordt het af en toe gewoon heel helder dat er in 80 % van de gevallen gewoon niet klopt. Het advies dat je krijgt is gewoon hartstikke gekleurd. Ha, één kern van het boek MVO!

 

We leven in een tijdperk waarbij transparantie steeds makkelijker wordt. Echter wanneer het in een gecompliceerde omgeving is en de uiteindelijke opdrachtgever er geen weet van heeft, dan is er voor diegenen die de kluit belazeren, zoals we dat in de volksmond noemen, nog steeds mogelijk om met een ‘mooie lagere’ instapprijs meer geld binnen te harken. Dat uiteindelijk door dezelfde opdrachtgever wordt betaald. Zolang we dit in onze samenleving blijven accepteren als aanvaardbare norm zie ik dat het financiële economische systeem zijn opmars naar grote destructie versnellen.

 

Mijn boodschap is om MVO te lezen en bewustwordingsproces goed op gang te helpen over wat we met ons allen aan het doen zijn. Ruggengraatzaam willen handelen met waarden en integriteit over wat we hier op deze wereld komen brengen in plaats van halen.

 

Wat zijn jouw ervaringen met adviesdiensten inhuren, waarbij achteraf of direct blijkt welke verdienmodellen zij er op na houden of dit het benodigde advies gekleurd wordt in de verkeerde kleur. Hoe groen is groen bij MVO? En bij MVI anno 2015.

 

Geef je reactie in het tekstblok hieronder en deel naar hartenlust dit bericht. Bij voorbaat dank.

 

Maak er iets moois van. En geniet in het NU. Péron van Stralen.

 

PS. Oh en vergeet niet het boek MVO nog te downloaden (uiterlijk 27 maart 2015 gratis beschikbaar). KLIK HIER 

 

PPS. Helemaal vergeten. Voor de VIP deelnemers van het seminar “Pluk Het Juiste Fruit” op 7 april as. in het NBC te Nieuwegein geef ik een extra interactieve lezing over:

MVI anno 2015 = Ethiek bij inkoop levert geld op! 

 

Ga  NU naar de pagina: www.peron.nl/event voor meer info en meld je direct aan voor het evenement en het VIP arrangement. En kom alles te weten hoe het in de liftenwereld werkt en wat je absoluut moet vermijden. Tenzij het je gewoon niets uitmaakt dat je bij de neus wordt genomen en een prima leven hebt.

 

7 stappenplan voor succesvol aanbesteden liftonderhoudscontracten

Onderhoudsgarantie – sigaar uit eigen doos?

 

Zekerheid krijgen over een optimale manier van liftonderhoudscontracten op de markt brengen krijg je niet. Daar moet je structuur voor aanbrengen in je werkwijze. Het heeft een begin en een eind. Stappen overslaan leidt tot risico’s op fallen en grote teleurstelling. Hier vind je het meest succesvolle stappenplan. Vergeet stap 6 en 7 niet. Gebruik hetLees verder

Afhankelijkheid van keurende instanties van liftindustrie veel te groot!?

Vorige week heeft minister Asscher antwoorden gegeven hoe het zit met de afhankelijkheid van keurende instanties.

Brief-Asscher_22-05-2014

 

 

Nu blijkt wel dat er meer dan de helft (3 van de  6) aangewezen instellingen voor meer dan 50 % afhankelijk zijn van de liftbedrijven.   Dit is niet in het voordeel van de schijn van belangenverstrengeling. Heb je deze video hierover al gezien?

Dit naar aanleiding van het in februari 2014 uitgebrachte rapport door het ministerie van SZW.

Liftkeuringen-onafhankelijk-of-niet

Wat is jouw idee? Hoe belangrijk is onafhankelijkheid voor jou en jouw organisatie? Geef je antwoorden in het onderstaande tekstveld en maak je punt ook duidelijk. Péron van Stralen

Liftrenovatie fiasco met of zonder aanbesteding!

7 Essentiële aanbesteding-tips voor liftrenovaties

 

  • Heb je ook altijd meerprijzen tijdens het project?

  •  Lopen de kosten hoger op dan je budget?

  •  Waarom duurt de afronding van de renovatie nu al maanden?

 

Herken jij deze vragen?

 

Ik wel. Ze zijn mij al vaak ter oren gekomen. Hier de ‘7 essentiële aanbesteding-tips voor liftrenovaties’ om richting te bepalen Lees verder